BEROEPSVERENIGING VOOR CRANIOSACRALE THERAPEUTEN

Golf
 

 

 

 

 

 

 

Diverse methodes Craniosacraal therapie

 

1. DIVERSE STROMINGEN EN UITGANGSVISIES

  • De fundamenten waarop craniosacraal therapie is gebouwd, werden gelegd rond 1900 door de Amerikaanse osteopaat William G. Sutherland, die ontdekte dat de schedelbeenderen subtiel bewegen.
    Hij linkte dit aan de aanmaak en afvoer van cerebrospinale vloeistof, die in de vliezen rond het centraal zenuwstelsel (hersenen en ruggenmerg) stroomt.
    Deze beweging binnen het centraal zenuwstelsel vergeleek hij met de ademhaling, want de hersenen en ruggenmerg ademen via uitzetten en inkrimpen (Primary Respiration) tussen 6 à 14 keer per minuut.
    Een getraind craniosacraal therapeut kan dit overal waarnemen in het organisme.
    Als die beweging ergens afgeremd wordt, ontstaan er ongemakken of symptomen.
  • Aanvankelijk ontwikkelde Sutherland structurele craniosacraal technieken (craniale osteopathie), die zich richtten op de fysieke structuren met hun bewegingen en die als doel hadden, te corrigeren en symptomen weg te werken.
    Op het einde van zijn leven, was hij overtuigd dat er intelligente, organiserende krachten aktief zijn achter het Craniosacrale ritme en hij begon zijn werkwijze aan te passen.
    Hij geloofde dat de cerebrospinale vloeistof de meest fysieke manifestatie van de ziel is en dat er op een holistische manier diende behandeld te worden.
    Alhoewel er gewerkt werd met het craniosacraal systeem, waren de behandeltechnieken van Sutherland nog altijd deel van een osteopathie-behandeling en spreekt men van craniale osteopathie.
  • Rond 1980 begon de Amerikaanse osteopaat, John Upledger, deze technieken te verfijnen en uit te bouwen naar een energetische hands-on methode die hij ook toegankelijk maakte voor niet-osteopaten.
    Zo raakte craniosacraal therapie wereldwijd verspreid als een op zichzelf staande therapie.
    Hij bouwde verder op Sutherland's méér biomechanische benadering waarbij gewerkt wordt met het snelle craniosacraal ritme (CRI).
  • Een andere Amerikaanse osteopaat, psychotherapeut en neuroscientist Franklyn Sills, was méér gefascineerd door de latere visie van Sutherland, rond onderliggende ordenende natuurkrachten binnen het menselijk systeem.
    F. Sills ontwikkelde na jaren verkenning en studie, een totaal andere manier van werken en noemde deze 'Craniosacral Biodynamics' of biodynamische craniosacraal therapie.
    Ook deze methode raakte wereldwijd verspreid en hierbij wordt gewerkt via de onderstromingen (Mid-Tide en Long Tide) van het craniosacraal ritme.

2. DIVERSE METHODES VAN WERKEN MET HET CRANIOSACRAAL SYSTEEM

  • Craniosacraaltherapie (globale benoemer voor alle 'ernstige' werkvormen)
  • Biomechanische Craniosacraal Therapie
  • Biodynamische Craniosacraal Therapie
  • Craniosacral Biodynamics (o.v.v. opleiding door F. Sills of een geaccrediteerde)
  • Craniosacral Pediatrics (specialisatie baby's en kinderen)
  • Craniosacral Counseling (psychische begeleiding ondersteunt door craniosacraal)
  • Equine Craniosacral Therapy (behandeling van paarden)

Als wettig erkende Beroepsvereniging onder nr 0831.614.058, groepeert ICSA
alle craniosacraal beroepsoefenaars uit de hogervernoemde methodes
van werken met het craniosacraal systeem.

Deze vonden trouwens allemaal hun oorsprong bij Dr. W.G. Sutherland,
ook al zijn ze op verschillende manieren uitgewerkt.

   
Logo
   

Copyright © 2011 icsa.be
Webdevelopment by ICSA